Παρουσίαση διπλωματικής εργασίας του κου Χρήστου Καραμπάση

"Περιγραφή τοπογραφικών οργάνων για τη μέτρηση μηκών, γωνιών και υψομέτρων"

με θέμα Περιγραφή τοπογραφικών οργάνων για τη μέτρηση μηκών, γωνιών και υψομέτρων

Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2019, Ώρα:12:00 Αίθουσα: Κ2.Α3

Εξεταστική Επιτροπή

  • Επίκουρη Καθηγήτρια Ανδρονίκη Τσουχλαράκη (Επιβλέπουσα)
  • Δρ. Νεκτάριος Κουργιαλάς
  • Αναπληρωτής Καθηγητής Παναγιώτης Παρτσινέβελος

Περίληψη:

Από την παλαιολιθική εποχή, ο άνθρωπος επινόησε την αναπαράσταση του γεωγραφικού χώρου. Αποτύπωσε σε απεικονίσεις το εγγύς και το ευρύτερο περιβάλλον του, στην προσπάθειά του να «τιθασεύσει» το γεωγραφικό χώρο, με αποτέλεσμα να επινοήσει τους χάρτες. Χαρακτηριστικό είναι πως η επιλογή χαρακτηριστικών του τρισδιάστατου γεωγραφικού χώρου και η παρουσίαση τους µέσω συµβόλων σε δύο διαστάσεις είναι µια αφαιρετική διαδικασία αρκετά προωθημένη για τον πρωτόγονο ανθρώπινο νου, ωστόσο, οι πρώτοι χάρτες πρέπει να εµφανίστηκαν πριν από τη γραφή, έτσι όπως τουλάχιστο προκύπτει από μαρτυρίες ταξιδιωτών που ήρθαν σε επαφή µε πρωτόγονους λαούς που ζωγράφιζαν χάρτες χωρίς να έχουν ανακαλύψει τη γραφή. Σύμφωνα με αυτές τις μαρτυρίες, όταν ζητούσαν οι περιηγητές κατευθύνσεις,  η συνήθης αντίδραση  των ιθαγενών ήταν να χαράξουν µε ξύλο το σκίτσο της στο έδαφος και να προσθέσουν κλαδάκια και πετραδάκια για να δείξουν θέσεις. Η δημιουργία επομένως του χάρτη, είναι απόρροια της έµφυτης τάσης του ανθρώπου να επικοινωνήσει µε τους συνανθρώπους του. Εξελικτικά, η ανάγκη και η χρησιµότητα των χαρτών έγινε αντιληπτή πρώτα από τους εξερευνητές, τους  ναυσιπλόους, και τους στρατιωτικούς και πολύ αργότερα από τους πολιτικούς (Raisz, 1948: xi-xii).

Στην παρούσα εργασία  με θέμα «Περιγραφή Τοπογραφικών οργάνων για τη μέτρηση μηκών, γωνιών και υψομέτρων» θα παρουσιαστούν σε σειρά κεφαλαίων τα στάδια της επιστήμης της τοπογραφίας και τα χαρακτηριστικά της. Ειδικότερα, στο 1ο κεφάλαιο γίνεται μια ιστορική αναδρομή της επιστήμης της τοπογραφία από την αρχαιότητα ως της μέρες μας και θα αναλυθούν τα συστήματα αναφοράς – προβολών με ειδική αναφορά σε αυτά που αξιοποιούνται στον ελλαδικό χώρο. Στο 2ο κεφάλαιο αναφερόμαστε στις μονάδες μέτρησης της τοπογραφίας, ενώ στο 3ο κεφάλαιο αναπτύσσονται  τα στοιχεία θεωρίας σφαλμάτων. Το 4ο κεφάλαιο  πραγματεύεται τα τρία θεμελιώδη προβλήματα της τοπογραφίας και τέλος, το 5ο κεφάλαιο αναλύει τα τοπογραφικά όργανα μέτρησης μέσω παραδειγμάτων. Ακολουθεί η ενότητα των συμπερασμάτων στην οποία εκτός από την συνοπτική αναφορά των όσων παρουσιάσστηκαν θα αναφερθεί γενικότερα στο μέλλον της τοπογραφίας προτείνοντας κάποιους  νέους τρόπους  προσέγγισης που συνάδουν με τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Σε αυτό το σημείο κρίνεται σκόπιμο να αναφέρουμε ότι για τη συγγραφή της εργασίας αξιοποιήθηκε υλικό από Πανεπιστημιακές σημειώσεις του μαθήματος της Τοπογραφίας και της Γεωδαισίας, όπως επίσης και εργασίες προπτυχιακού, μεταπτυχιακού και διδακτορικού επιπέδου. Ο κύριος λόγος αξιοποίησης των φοιτητικών  εργασιών  και των Πανεπιστημιακών σημειώσεων σχετίζεται με την έλλειψη διαφόρων οργάνων από Εργαστήριο Γεωδαισίας & Πληροφορικής των Γεωεπιστηµών του Πανεπιστημίου Χανίων. Θεωρήθηκε σκόπιμο, προκειμένου να μην υπάρχουν παραλείψεις στα διάφορα όργανα να χρησιμοποιηθεί το ήδη υπάρχον καταγεγραμμένο υλικό.