Παρουσίαση διπλωματικής εργασίας της κας Ανδρονίκης Σδράκα

"Παρουσία πολυανθεκτικών βακτηρίων σε αντιβιοτικά στα υγρά απόβλητα κι έλεγχος αδρανοποίησης τους με την οζόνωση ως μέθοδο απολύμανσης"

με θέμα Παρουσία πολυανθεκτικών βακτηρίων σε αντιβιοτικά στα υγρά απόβλητα κι έλεγχος αδρανοποίησης τους με την οζόνωση ως μέθοδο απολύμανσης

Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2018, Ώρα:14:00 Αίθουσα: Κ2.Α3

Εξεταστική Επιτροπή

  • Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Δανάη Βενιέρη (επιβλέπουσα)
  • Καθηγητής Ευάγγελος Διαμαντόπουλος
  • Καθηγητής Ευάγγελος Γιδαράκος

Περίληψη:

Η ανθεκτικότητα των μικροοργανισμών στα αντιβιοτικά συνεχίζει να αναπτύσσεται, ενώ ο αγωγός για την ανάπτυξη νέων αντιβιοτικών ουσιών στερεύει. Σαν αποτέλεσμα, βακτηριακές λοιμώξεις που κάποτε θεραπεύονταν εύκολα, γίνονται ανίατες. Ειδικότερα, η Ελλάδα συγκαταλέγεται σε μία από τις πλέον απειλούμενες χώρες όσον αφορά την μικροβιακή αντοχή, ως συνέπεια των υψηλών επιπέδων κατανάλωσης αντιμικροβιακών ουσιών που έχουν καταγραφεί (ΚΕΕΛΠΝΟ).

Ως μία άκρως σημαντική πηγή ανθεκτικών μικροβίων στα αντιβιοτικά, χαρακτηρίζονται οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, λόγω των εξαιρετικών συνθηκών για την ανάπτυξη τους (Marti et al. 2014)

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν αφενός ο εντοπισμός των ανθεκτικών βακτηρίων που απομονώθηκαν από την Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων στα Χανιά, στα αντιβιοτικά Σουλφαμεθοξαζόλη-Τριμεθοπρίμη, Τετρακυκλίνη και Σιπροφλοξασίνη, και αφετέρου ο έλεγχος μεταβολής του προφίλ της ανθεκτικότητας μερικών εξ' αυτών μετά την εφαρμογή οζόνωσης ως  μεθόδου απολύμανσης. Τα στελέχη που εξετάστηκαν ανήκαν στις ευρύτερες βακτηριακές οικογένειες Enterobacteriaceae, Enterococcaceae, Aeromonadaceae, Rhizobiaceae και Vibrionaceae. Η μέθοδος που εφαρμόστηκε για την εύρεση του ποσοστού μείωσης του 60% του συνολικού πληθυσμού του εκάστοτε βακτηρίου, ήταν αυτή της Ελάχιστης Ανασταλτικής Συγκέντρωσης (Minimum Inhibitory Concentration-MIC). Για την απολύμανση χρησιμοποιήθηκε γεννήτρια Aqua-FloCD1B. Στη Σουλφαμεθοξαζόλη-Τριμεθοπρίμη εντοπίστηκε η μεγαλύτερη ανθεκτικότητα εκ των τριών ουσιών, με ποσοστό θνησιμότητας των βακτηρίων 82,36% κατά τη δράση της. Για τη σιπροφλοξασίνη και την τετρακυκλίνη το ποσοστό εμφάνισης  ανθεκτικών βακτηρίων ως προς αυτές ήταν στο 5.88%. Συνολικά, παρατηρήθηκε ότι εκ των 17 στελεχών που εξετάστηκαν, η πλειονότητα των ανθεκτικών για τις τρεις αντιβιοτικές ουσίες, προέρχονταν από την εκροή της δευτεροβάθμιας επεξεργασίας, γεγονός που έχει επιβεβαιωθεί και από τις μελέτες άλλων ερευνητών (Manaia et al. 2018). Για περαιτέρω επεξεργασία με οζόνωση, οδηγήθηκαν τα στελέχη Aeromonas hydrophila, Klebsiella oxytoca, Enterococcus faecium και Rhizobium radiobacter, τα οποία αδρανοποιήθηκαν πλήρως με δόσεις όζοντος 9.9 mg/L, 16.76 mg/L, 9.2 mg/L και 12.98 mg/L αντίστοιχα. Τέλος, στα εναπομείναντα βακτήρια μετά την απολύμανση, ελέγχθηκε η μεταβολή του προφίλ ανθεκτικότητας τους και ως προς τα τρία αντιβιοτικά. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η οζόνωση επηρέασε έντονα την αντοχή τους στις ουσίες είτε θετικά είτε αρνητικά, δεδομένης της εκάστοτε δόσης όζοντος, του είδους του βακτηρίου και της προέλευσής του.